Słowacja – via ferrata HZS Martinske hole

Via ferrata HZS Martinske hole zlokalizowana jest w Małej Fatrze Luczańskiej. Jej trudność oceniana jest jako B/C. Ferrata jest któtka, ale bardzo przyjemna zarówno pod względem krajobrazowym jak i technicznym. Zdecydowanie nada się na pierwszą przygodę z żelazną drogą.

Via ferrata to inaczej „żelazna droga”. Szlak turystyczny, który ma charakter wspinaczki i dla bezpieczeństwa wyposażony jest w stalową linę. Lina ma za zadanie asekurować turystów podczas przejścia ferratą.

O ferracie HZS Martinske hole słów kilka

Ferrata HZS Martinske hole, jest pierwszą ferratą, która powstała na Słowacji. Wstęp na ferratę jest bezpłatny. Trasa ferraty jest oznaczona czerwonym szlakiem, którego całkowita długość wynosi 4.8 km. Ferrata jest sezonowo zamykana w terminach 15.04-31.05 oraz 15.09-31.10. Warto wziąć to pod uwagę podczas planowania wycieczki.
Trasę podzielić można na trzy etapy:

• Parking w miejscowości Martin — początek ferraty „Pod Vodopadmi”. Czas przejścia 1 godzina 10 minut,
• Ferrata HZS: czas przejścia 1 godzina 10 minut w tym przystanki na zdjęcia. My szliśmy wariantem trudniejszym, który wybrać można na rozwidleniu dróg, o czym będzie w dalszej części wpisu,
• Koniec ferraty — skrzyżowanie Raztoka — miejscowość Martin: czas przejścia 1 godzina 50 minut. Najpierw kierujemy się szlakiem czerwonym, a następnie przy węźle Raztoka wybieramy szlak żółty.

Martin – początek ferraty HZS Martinske hole

Wędrówkę rozpoczynamy w miejscowości Martin. Samochód zostawiamy na parkingu, który zlokalizowany jest tuż obok przystanku autobusowego. Dokładną lokalizację znajdziecie na mapie, która znajduje się na dole wpisu. Jeżeli na wskazanym przez nas parkingu nie będzie miejsca, to polecamy jechać jeszcze wyżej asfaltową drogą, ponieważ tam znajduje się kolejny parking.
Na początku kierujemy się do wypożyczalni sprzętu na ferratę, która znajduje się w ośrodku Wellness Pension Ferrata. Wypożyczenie kasku, lonży i uprzęży to koszt 10€ za zestaw. Dodatkowo pobierana jest kaucja w wysokości 50€ za zestaw. Płatność tylko gotówką! Rzecz jasna na ferracie można mieć własny sprzęt 🙂

Wyposażeni w sprzęt ruszamy zgodnie z czerwonym szlakiem. Wkraczamy do lasu i kierujemy się ścieżką, która prowadzi nas wzdłuż potoku. Wędrówka jest przyjemna i nie nastręcza żadnych trudności. Po 1 godzinie i 10 minutach marszu docieramy do początku ferraty.
Nasza wskazówka: początek ferraty znajduje się po lewej stronie, na niewielkim rozwidleniu szlaków. Wiele ludzi odruchowo skręca w prawo i musi się wracać.

Ferrata HZS Martinske hole

Ubieramy kaski, uprzęże i rękawiczki i ruszamy ku przygodzie. Zanim jednak dotrzemy do początku metalowych ubezpieczeń, czeka nas kilka minut marszu po leśnej ścieżce i drewnianych mostkach. Po dotarciu do początku żelaznej drogi rozpoczynamy wspinaczkę.

Co czeka nas na ferracie HZS?

• Wygodne przejścia po metalowych stopniach oraz klamrach,
• Wspinaczka, gdzie poza sztucznymi ułatwieniami trzeba mocno się podciągać, aby przejść dalej — dotyczy to szczególnie osób o niskim wzroście. Ja momentami miałam problem ze swobodnym przejściem 🙂 ,
• Przejścia po dwóch zawieszonych nad potokiem metalowych mostkach,
• Dwa warianty podejścia w ostatnim odcinku ferraty. W lewo wiedzie droga łatwiejsza A/B, w prawo trudniejsza — wariant B/C.

Pierwsze 10 minut to wspinaczka po metalowych klamrach i wspomaganie się metalową liną. Następnie docieramy do bardzo ekscytującego fragmentu trasy. Czeka nas przejście po dwóch linowych mostkach, które zawieszone są nad wąwozem. Jeżeli jednak ktoś nie jest przekonany do przejścia przez mostki, to śmiało może ten odcinek trasy pokonać dołem. Pomiędzy mostkami należy się przepiąć i przejść po metalowych klamrach. Na mostkach buja jak na łajbie, aczkolwiek dla nas był to zdecydowanie najciekawszy fragment trasy.

Po zejściu z drugiego mostku ponownie wchodzimy na klamry i poruszamy się wzdłuż potoku, by za chwilę zejść na jego dno i dotrzeć do metalowej drabinki. Wchodzimy po niej na próg potoku, przekraczamy go, i kontynuujemy wspinaczkę. Wchodzimy wzdłuż kaskady małego wodospadu, aby za chwilę ponownie przekroczyć potok i wspiąć się po skałach.

Trasa, którą pokonywać będziemy pomiędzy zejściem z linowych mostków a dotarciem do rozwidlenia szlaków.

Rozejście się tras na ferracie

Docieramy do rozwidlenia szlaku na ferracie. W lewo prowadzi wariant łatwiejszy A/B, w prawo trudniejszy B/C. Wybieramy drogę w prawo i rozpoczynamy podejście wzdłuż wodospadu. Po drodze będziemy mijać dwie większe kaskady. Początkowo trasa nie nastręcza trudności, ale po kilku minutach docieramy do pionowej ściany gdzie ja, ze swoim wzrostem 164 cm musiałam się nagimnastykować 🙂

Po pokonaniu tego fragmentu trasy czekają nas bardzo ciekawe przejścia i trawers ścian wąwozu. Ubezpieczone są one metalową liną oraz metalowymi stopniami. Wspinaczka wzdłuż wodospadu nie należy do bardzo trudnych. Trzeba jednak mieć na uwadze stawianie dużych kroków, częstą asekurację i podciąganie się rękoma (szczególnie dotyczy niskich osób) oraz fakt, że skała miejscami jest mokra i śliska!

Przejście ferraty zajęło nam 1 godzinę i 10 minut. Po skończeniu wspinania kierujemy się leśną ścieżką ku skale z krzyżem. Znajduje się tam drewniany stół oraz dwie ławki. Ponadto jest skrzynka z zeszytem, gdzie można wpisać się na pamiątkę 🙂 Po chwili odpoczynku ruszamy zgodnie ze szlakiem w stronę wyciągu w Martinske hole, a dokładnie do skrzyżowania Raztoka. Tam zmieniamy szlak czerwony na szlak żółty i wracamy nim na parking.

Żółty szlak wiedzie najpierw wzdłuż szutrowej drogi, a następnie skręca do lasu i prowadzi nas szeroką, ubitą ścieżką. Do pokonania na tym odcinku jest 7 km. Jeśli komuś nie chce się już chodzić, to może za 15€ wypożyczyć hulajnogę (z grubymi oponami, coś à la fatbike) i zjechać na dół. Zejście od skrzyżowania Raztoka do parkingu zajmuje nam 1 godzinę 50 minut.

Informacje praktyczne

• Przejście całej trasy zajęło wraz z przerwami, zajęło nam +/-5 godzin,
• Wstęp na ferratę jest bezpłatny,
• Parking od 1.02.2024 jest płatny 3,60€ za dzień i znajduje się w miejscowości Martin tuż obok ostatniego przystanku autobusów 40,41,42. Za aktualizację tej informacji pięknie dziękuję Januszowi i Pawłowi, którzy zostawili obszerny komentarz!
• Rękawiczki oraz buty, które dobrze „kleją” do podłoża są niezbędne!
• Polecamy zabrać zapas wody oraz prowiant,
• W słoneczne dni z całą pewnością przyda się krem z filtrem.

Mapy