Hajducka vrata – trekking do łuku skalnego w paśmie Čvrsnica

Hajducka vrata
5
(10)

Wędrówka w paśmie Čvrsnica, podczas której dotrzemy na szczyt Drinača/Trinača, a także zobaczymy naturalny łuk skalny – Hajducka vrata. Szlak rozpoczyna się i kończy w miejscowości Diva Grabovica. Trasa jest długa i wymagająca kondycyjnie, a zdecydowana większość prowadzi lasem. 

Hajducka vrata – dojazd i parking

Szlak do łuku skalnego Hajducka vrata rozpoczyna się na małym parkingu w miejscowości Diva Grabovica – współrzędne GPS: 43.603724805437004, 17.69952574029803. Do parkingu prowadzi szutrowa, utrzymana w dość dobrym stanie (lipiec 2021) droga. Miejsca na parkingu wystarczy dla kilku samochodów. W dzień, kiedy my odbywaliśmy wędrówkę, na parkingu byliśmy zupełnie sami. W przypadku, jeśli miejsca nie będzie, to można pojechać szutrową drogą jeszcze kawałek i zaparkować np. obok niewielkiego cmentarza. 

Parking w Diva Grabovica – schron Zlijeb i wędrówka przez las

Trasa, którą dotrzemy do łuku Hajducka vrata, nie jest zbyt urozmaicona technicznie. Początkowo szlak prowadzi nas drogą, a następnie wkracza do lasu. Zakosami wyprowadza nas coraz wyżej. Po około 40 minutach wędrówki docieramy do pierwszego na szlaku źródełka z wodą pitną. Tu uzupełniamy zapasy wody i kontynuujemy wędrówkę. Po kilku minutach docieramy do skrzyżowania szlaków i kierujemy się z lewo, zgodnie z drogowskazem wskazującym kierunek do schronu Zlijeb. Trasa cały czas prowadzi nas leśną ścieżką, która w pewnym momencie staje się coraz bardziej krucha i sypka. Po 25 minutach od opuszczenia skrzyżowania szlaków docieramy do bardzo stromego i sypkiego miejsca. Fragment ten ubezpieczony jest stalową linką. Przejście nie przysparza trudności, jednakże warto zachować tu ostrożność, bo w razie potknięcia jest gdzie polecieć. 

Schron Zlijeb

Po 1 godzinie i 40 minutach od wyruszenia z parkingu docieramy do schronu turystycznego Zlijeb. Schron zapewnia kilka miejsc noclegowych, możliwość umycia rąk wodą z deszczówki i mydłem. Jest także WC, którego położenie nad urwiskiem nie jest zbyt zachęcające do tego, aby z niego skorzystać 🙂 Korzystając z dostępnych ławek i stołów robimy tu krótką przerwę na posiłek i po 15 minutach ruszamy w dalszą drogę przez las. 

Zarośla na szlaku i roślinne utrudnienia

Po wyjściu z lasu charakter szlaku bardzo się zmienia. Leśne ścieżki zostawiamy za sobą i wkraczamy na bardzo wąski i bardzo, ale to bardzo zarośnięty szlak. Z każdym krokiem mamy wrażenie, że bujna roślinność dosłownie pochłania pozostałości szlaku. Momentami tracimy orientację w terenie i nie wiemy, czy wciąż jesteśmy na szlaku, czy już zabłądziliśmy. Nie jest lekko, bo nie dość, że żar leje się z nieba, oznaczenia szlaku są bardzo skąpe, to nasze nogi co krok są chłostane przez ostre trawy, młode buki, które rosną praktycznie na szlaku, a momentami ocieramy się o ostre krzewy. Do tego dochodzą jeszcze powalone drzewa i bardzo strome podejścia. Uważać w szczególności należy na te fragmenty szlaku, które wyprowadzają stromo w górę i składają się z kęp traw i osuwającej spod nóg ziemi. Z całą pewnością ta część trasy jest najmniej przyjemnym fragmentem naszej wędrówki. 

Pierwsze na szlaku widoki i odsłonięta część trasy

Mniej więcej po trzech godzinach od rozpoczęcia wędrówki pojawiają się pierwsze na trasie widoki na pobliskie szczyty. Po niespełna 4 godzinach docieramy do punktu widokowego, z którego podziwiać można piękną plażę na rzece Neretwa, na którą dzień wcześniej dopłynęliśmy kajakami. Widać także pasmo Prenj, które nazywane jest Bośniackimi Himalajami. Dalsza część trasy prowadzi przez chwilę przez las, a następnie szlak biegnie stromo pod górę wzdłuż pasma kosówek. Trasa jest teraz o wiele przyjemniejsza, bo trud i wysiłek wynagradzają piękne widoki. Po 1 godzinie i 30 minutach od opuszczenia punktu widokowego docieramy do skrzyżowania szlaków. W prawo prowadzi krótka trasa na szczyt Drinača/Trinača. W lewo natomiast szlak zaprowadzi nas do celu wycieczki, czyli łuku skalnego Hajducka vrata. Dokładnie po 5 godzinach i 30 minutach od wyruszenia z parkingu stajemy przed łukiem skalnym. 

Hajducka vrata

Hajducka vrata

Hajducka vrata prezentuje się bardzo ładnie i wygląda trochę nierealnie. Zbudowana jest z mocno przemieszanych zlepieńców i dość ciężko uwierzyć, że jest to naturalny twór.

Hajducka vrata
Hajducka vrata

Przy łuku robimy sobie krótką przerwę i korzystamy z uroków wiejącego wiatru, który w panującym tu upale jest na wagę złota. Całe szczęście mamy ze sobą pyszną, zimną wodę nabraną ze źródełka po drodze. Donieśliśmy ją w termosie HOTTY, w który wyposażyła nas na ten wyjazd forma Spokey. Zimna woda smakuje w tym miejscu jak napój bogów!
Ponadto widoki dookoła są wspaniałe, a poza nami nie ma tu żywej duszy.

Hajducka vrata

Trasa powrotna

Po 30-minutowej przerwie rozpoczynamy wędrówkę w kierunku parkingu dokładnie taką samą trasą. Kiedy już ruszamy z okolic łuku, spotykamy parę z Niemiec i wymieniamy kilka zdań. Okazuje się, że do tego miejsca można dotrzeć jeszcze inną trasą, a podejście zajmuje dwie godziny. Niestety my nie znaleźliśmy nigdzie takiego szlaku, natomiast oni trasę tę znaleźli w niemieckim przewodniku. Do dziś nie wiemy, skąd prowadzi ten drugi szlak 🙂
Być może jest on gdzieś od strony schroniska Planinarski dom Vilinac. Z informacji, które znaleźliśmy w internecie, wynika, że wędrówkę można rozbić na dwa dni. Najpierw dotrzeć do schroniska i tam spędzić noc, a przy łuku skalnym powitać o wschodzie słońca nowy dzień.

Zejście od łuku do parkingu zajmuje nam niewiele ponad 4 godziny. Po drodze robimy sobie krótkie przerwy na odpoczynek, posiłek przy schronie i uzupełnienie zapasów wody w jednym z dwóch źródeł, które znajdują się na trasie. 

Informacje praktyczne

  • Trasa do łuku Hajducka vrata jest długa i wymagająca kondycyjnie.
  • Czas przejścia całej trasy to około 10 godzin. W to wliczone są przerwy oraz 30 minut postoju na szczycie.
  • Czas podejścia to 5 godzin 30 minut
  • Czas zejścia 4 godziny 30 minut
  • Suma podejść 1730 metrów
  • Długość szlaku w dwie strony 15 km 
  • Latem panujące w tym rejonie upały potrafią bardzo mocno dać w kość. Na wędrówkę koniecznie należy zabrać 2-3 litry wody na osobę, czapkę z daszkiem lub kapelusz, okulary przeciwsłoneczne oraz krem z wysokim filtrem.
  • Przy szlaku znajdują się dwa źródła wody pitnej. Polecamy za każdym razem uzupełnić zapasy.
  • Noclegu warto szukać w okolicy Jablanicy. My na czas pobytu w tym rejonie wynajęliśmy sobie domek Villa Lavanda w bardzo cichej i spokojnej okolicy. Domek był rewelacyjny, podobnie jak jego właściciele, którzy przyjechali nas przywitać i wypili z nami kawę. Atmosfera tego miejsca była niesamowita, a dodatkowo domek miał dostęp do prywatnej plaży oraz dużo przestrzeni dookoła. Zdecydowanie był to nasz najlepszy nocleg podczas pobytu w Bośni i Hercegowinie. Z całego serca go polecamy! 

Hajducka vrata – mapa trasy

Jak oceniasz przydatność tego wpisu?

Kliknij gwiazdki, aby ocenić ten wpis.

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów: 10

Jak dotąd brak głosów! Oceń ten post jako pierwszy.

13 komentarzy

  1. Jestem zachwycona tymi widokami! I marzę, żeby tam pojechać 🙂

    1. Widoki w BiH są obłędne! 🙂 Także planuj wyjazd, bo to trzeba zobaczyć na własne oczy 🙂

  2. Cześć , czy trasa teren przy samych Hajduckich Vratach jest na tyle wymagający że w adidasach nie da rady ? Jedziemy do Chorwacji i nie bedziemy miec butów trekkingowych ani kijków 🙁 My właśnie chcemy iść z drugiej strony z Risovac.

    1. Cześć, przy samym łuku jest dość sypko, ale myślę, że jak na spokojnie będziecie szli, to nie powinno być problemu. Zalecam uważać i ewentualnie wspomagać się np. podpierając rękami o skały. To nie jest duży fragment, no ale głowę na karku trzeba mieć 🙂
      Ps. Jak możecie, to dajcie proszę znać jak wygląda podejście od Risovac 🙂 Pozdrawiam i życzę udanej wędrówki!

        1. A na Bjelasnicę wchodziłaś ?

          1. Tak. Wchodziliśmy na zachód słońca, trasą dość krótką, ale treściwą 🙂 Można też podejść po drodze dojazdowej 🙂 Tu zdjęcie z zachodu – warto się wybrać 🙂 https://www.instagram.com/p/CS9XGPSs3bx/

  3. Cześć! Dzięki za inspirację do wędrówki po Čvrsnicy. W zeszłym tygodniu byłem na Hajučkich vratach i Velikim Vilincu. Szedłem od północy z Vitlenicy, do której można dojechać samochodem z Risovca w ok. 10 min przez las po szutrowej drodze. Trasa bardzo przyjemna, widoki fantastyczne. Całość zajęła mi ok. 8 godzin. Pozdrawiam!

  4. To i ja dorzucę swój komentarz, bo poza tym artykułem w sieci po polsku czy nawet angielsku mało info, a okolica na pewno warta odwiedzenia dla miłośników gór. Kupiłem w Mostarze taką sobie mapkę parku, na której jest też szlak, którego w słynnej apce Mapy.cz nie ma – jest jednak w apce widoczna ścieżka i oznaczenia szlaku w terenie i dzięki temu nie można się zgubić. Zaparkowałem auto na parkingu restauracji Restoran Staza Blidinje na terenie ośrodka narciarskiego Blidinje niedaleko Risovac. Dojazd asfaltem. Do Hajduckiej Vraty niestety nie dotarłem, bo za późno wyruszyłem (jest powód żeby wrócić:), ale mogę polecić ten szlak ze względu na widoki, które pojawiają się już po 45 minutach. Idziemy najpierw stokiem narciarskim a potem wchodzimy do lasu w okolicach narciarskiego baru 1551 (nazwa od wysokości chyba:) na może 30 min. Później idziemy już zboczami górek i jest pięknie. Po 5h zdobyłem Veliki Vilinac (2113), z którego roztaczają się piękne widoki. Stamtąd do Hajduckiej Vraty było jeszcze prawdopodobnie ok 1 h, ale musiałem zrezygnować, bo była już 16:00 i poza tym, co ważne – przez 9 h wędrówki nie spotkałem żywej duszy, co było bardzo fajnym uczuciem – tylko ja i natura, ale jednak był też strach że głupie skręcenie nogi, o które tam nie trudno, mogło się skończyć śmiercią, zwłaszcza że telefon mi tam nie działał i byłem sam. Wody miałem 2 L i była to ilość na styk. Temperatura w Mostarze skąd przyjechałem ok 35 stopni w dzień, ale na parkingu gdzie zostawiłem auto o 11:00 wg termometru auta 22 stopnie, więc nie ma aż takiej tragedii z upałem, bo jednak im wyżej tym chłodniej i większy wiaterek. Niemniej jednak w pewnym momencie, mimo że było ciepło to założyłem cienką bluzę, bo słońce parzyło (spodnie miałem długie dresowe i polecam to rozwiązanie ze względu na słońce i chaszcze w lesie). Z ciekawostek dodam jeszcze natrętne muchy, które uprzykrzają wędrówkę. W Tatrach tego chyba nie ma, ale za to są masy ludzi, a tego w BiH nie uświadczysz, co jest niewątpliwą zaletą bałkańskich gór. W zeszłym roku zdobyłem Bobotov Kuk w Czarnogórze i miałem podobne odczucia – góry, cisza, spokój – coś pięknego:) Podsumowując, wędrówka do Hajduckiej Vraty z miejsca, o którym wspomniałem to 6h (wliczając masę fotek i postoje). Powrót ok 5h.

    1. Wow! Dziękuję Ci bardzo za komentarz i super polecenie szlaku 🙂 Z pewnością przyda się dla kolejnych turystów i czytelników bloga 🙂 I święta racja — te pustki na bałkańskich szlakach to jest coś niesamowitego 🙂 Pozdrawiam i życzę samych pięknych wędrówek!
      Ps. My na Bobotov Kuk wchodziliśmy we wrześniu 2019 i trochę ludzi było na szlaku, ale np. w ubiegłym roku idąc na Prutas minęliśmy zaledwie kilka osób 🙂

    2. A kiedy tam byłeś? Pytam, bo w Blidinje był ostatnio pożar. Ja byłem teraz w połowie lipca i obserwowałem z Vilinca jak na stokach Pločno coś zaczyna się dymić.

      1. Byłem 14 lipca. Wychodzi na to że dzień w te lub wewte i mogliśmy się spotkać na szlaku:) Też szedłeś sam i też nikogo po drodze?

        1. Tak. Byłem sam. 20 lipca. Ogólnie pustki na szlaku, w drodze powrotnej minąłem 2 osoby.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Akceptuję zasady Polityki prywatności