Ojstrica – trekking w Alpach Kamnickich

Ojstrica, to jeden z najbardziej wysuniętych na wschód, szczytów Alp Kamnickich. Rozciąga się z niego przepiękny widok na cztery strony świata. Wędrówka nie jest bardzo wymagająca kondycyjnie. 3/4 trasy kwalifikujemy jako łatwa, bez trudności technicznych. Ostatni fragment szlaku zdecydowanie się różni. Wiedzie skalistym, bardzo mocno eksponowanym terenem oraz wąskimi, piarżystymi ścieżkami tuż nad zboczem południowo-wschodnich stoków. Na Ojstrocę wejść można także od strony zachodniej. Podejście będzie dłuższe, ale zdecydowanie mniej urozmaicone technicznie i bardziej przystępne dla osób nieobytych z dużą ekspozycją.

Ojstrica – początek szlaku

Wędrówkę rozpoczynamy przy bezpłatnym parkingu samochodowym Parkirišče Podvežak – Parking lot Podvezak. Ruszamy z parkingu w stronę polany Korošica i polany Planina Podvežak. Przechodzimy przez ogrodzenie dla krów i maszerujemy ubitą drogą lub pastwiskiem w kierunku schroniska na polanie Podvežak. Tu warto rozglądnąć się dookoła, bo widoki są fantastyczne. Widać pięknie pofalowany teren Słowenii, a także północną Chorwację.

• 

• 

Planina Podvežak – rozwidlenie szlaków na Ojstricę

Z Planiny Podvežak zgodnie ze znakami kierujemy się na ścieżkę, która prowadzić nas będzie na początku lasem. Podejście już od pierwszych chwil jest dość strome, a my kroczymy po ścieżce usłanej wapiennymi głazami, ściółką leśną oraz wystającymi korzeniami drzew. Po kilku minutach ścieżka zwęża się i staje się bardziej kamienista. Podejście robi się mniej strome, a las się przerzedza, ustępując miejsca kosodrzewinie. Odtąd maszerować będziemy po odsłoniętym terenie. Na szczęście, w upalne dni, kiedy słońce już od rana mocno grzeje, część szlaku przebiega przez zacienione jeszcze miejsca. Dodatkowym atutem szlaku jest jego profil: góra — dół, co pozwala na krótkie chwile odpoczynku podczas marszu i wyrównanie tętna.

• 

• 

Na szlaku mijać będziemy mnóstwo pasących się krów. Tym samym trasa usłana będzie dużą ilością krowich placków, na których żerują muchy. Zapachy także są niczego sobie 😉 Po mniej więcej godzinie wędrówki od parkingu docieramy do skrzyżowania szlaków. Wybieramy trasę w kierunku polany Korošica i skręcamy zgodnie z umieszczonym na tabliczce znaku w lewo. Kamienista ścieżka poprowadzi nas wzdłuż krzaków kosodrzewiny, a także pomiędzy wapiennymi głazami. Na głazach zaobserwować można powstawanie żłobków krasowych, które wyglądają jak kamienne żeberka.

• 

• 

• 

Po kilku minutach marszu w oddali ujrzymy już nasz cel. Skalista Ojstrica wyraźnie wyróżnia się spośród wzgórz porośniętych kosówką. Maszerować będziemy wąską ścieżką, która z lewej strony ograniczona jest skalistym zboczem, a z prawej opada do doliny znajdującej się pod południowymi zboczami Małej Ojstricy. W dolinie pasą się krowy, a dźwięk dzwonków, które mają zawieszone na szyi towarzyszy nam przez cały czas. Tu także warto zerknąć za siebie i podziwiać widoki na szczyty Velika Zelenica i Tolsti vrh.

• 

• 

• 

Rozwidlenie szlaków – Ojstrica

Po 50 minutach od skrzyżowania szlaków docieramy do miejsca, w którym mamy do wyboru dwie drogi prowadzące na Ojstricę. Jeżeli pójdziemy prosto w kierunku polany Korošica, to na Ojstricę podchodzić będziemy piarżystym zboczem od strony zachodniej. Jeżeli pójdziemy w prawo, to będziemy wchodzić na Ojstricę od wschodniej, bardziej eksponowanej i wymagającej technicznie strony. My wybieramy opcję wejścia od strony wschodniej. Znak informuje nas, że na szczyt mamy 1 godzinę 30 minut wędrówki. Na rozwidleniu szlaków kierujemy się w prawo i schodzimy najpierw do doliny, a następnie rozpoczynamy podejście ku Małej Ojstricy. Stopniowo nabieramy wysokości. Za naszymi plecami po chwili pojawia się widok na polanę Korošica. Przed nami widoki na wschodnią część Alp Kamnickich, a po prawej widoczna jest ścieżka, którą niedawno szliśmy.

• 

• 

• 

• 

Mniej więcej po 10 minutach marszu pod górę, szlak staje się coraz bardziej skalisty. Zostawiamy za sobą zielone trawy i wkraczamy w bardziej dzikie i surowe piętro Alp Kamnickich. Przed nami widać sylwetkę Małej Ojstricy i Ojstricy. A gdy popatrzymy w lewo, to ujrzymy rozległy płaskowyż Velika Planina.

Szlak staje się coraz bardziej eksopnowany!

Po kolejnych 5 minutach marszu szlak staje się coraz bardziej eksponowany. Odtąd wędrować będziemy wąską ścieżką, która poprowadzona jest na południowych, stromo opadających w dół zboczach. Chwilę później wkraczamy na jeszcze bardziej eksponowany skalisty teren. Pojawiają się niewielkie piarżyska, pierwsze przejścia po skalnych głazach. Brak tu sztucznych ubezpieczeń w postaci łańcuchów czy metalowych klamer. Od czasu do czasu pojawiają się metalowe pręty, których można chwycić się, pokonując skaliste półki czy wąskie przejścia. Ścieżka jest bardzo wąska, dlatego też zalecamy uważnie stawiać kroki i śledzić oznaczenia na szlaku.

• 

• 

• 

• 

Zanim dotrzemy na szczyt Ojstricy, to na końcowym etapie trasy czeka nas wspinaczka po jej wschodnio-południowym skalistym zboczu. Są fragmenty trasy, gdzie trzeba wspiąć się pionowo do góry, są skaliste kominki, a przede wszystkim wąskie przejścia. Te ubezpieczone są metalowymi prętami, które są bardzo pomocne. Na ostatniej prostej na szczyt musimy najpierw zejść w dół na bardzo wąską i piarżystą przełączkę (tak serio, serio wąską, w dodatku zejście jest strome), a następnie podejść po bardzo mocno eksponowanej ścianie. Chwilę później będziemy na szczycie. Pokonanie odcinka od parkingu na szczyt Ojstricy zajmuje nam 3 godziny 10 minut.

• 

• 

• 

Poniżej galeria zajęć — przesuń w prawo, aby zobaczyć, jak wygląda ostatni etap podejścia na Ojstricę.

Naszym zdaniem

Dla osób obytych z ekspozycją trasa ta nie powinna stanowić problemu. Jeżeli jednak nie macie doświadczenia w takim terenie, to weźcie to pod uwagę podczas planowania wędrówki. Nie mamy zamiaru nikogo straszyć, ale nigdy nie polecimy tej trasy osobie początkującej. Ekspozycja jest tu naprawdę duża, a zdani jesteśmy tylko na asekurację rękami i metalowe pręty, które od czasu do czasu pojawiają się na szlaku. My bardzo lubimy takie podejścia i techniczne urozmaicenia. Jeśli jednak czujesz, że to nie jest Twoja górska bajka, to wejdź na Ojstricę od zachodniej strony.

• 

• 

Ojstrica 2350 m n.p.m.

Ojstrica znajduje się we wschodniej części Alp Kamnickich. Wznosi się na wysokość 2350 m n.p.m. Jej północne ściany opadają stromo w dół, ku Dolinie Logarskiej, która jest bardzo popularnym celem turystycznych wycieczek. Sąsiaduje ze szczytem Planjava. Z Ojstricy rozciągają się przepiękne panoramy na cztery strony świata. Daleko na północy widać Austriacke Aply wraz z lodowcami, pasmo Karawanek, na północnym zachodzie Alpy Julijskie. Na zachodzie szczyty Alp Kamnickich: Grintovec, Skutę, a na południu rozległe Wzgórza Sawy oraz Góry Dynarskie. Widoki są przepiękne, dlatego też w miarę możliwości polecamy zaplanować wędrówkę na pogodny i bezchmurny dzień.

• 

• 

• 

• 

Ojstrica – Kocbekov dom na Korošici 

Ze szczytu Ojstricy schodzimy szlakiem, który wiedzie po jej zachodnich zboczach. W przeciwieństwie do wschodniego stoku stok zachodni jest zdecydowanie bardziej piarżysty. Materiał skalny już od pierwszych kroków sypie się mocno spod nóg. Zejście nie jest bardzo długie, jednakże charakter trasy nie pozwala na szybkie stawianie kroków. Zbieganie czy gwałtowne ruchy mogą tylko spowodować destabilizację stoku i zsunięcie się warstw skalnych. Tym samym stworzyć możemy zagrożenie zarówno dla siebie jak i dla innych turystów. Pamiętajcie, proszę o tym, podczas poruszania się na tego typu terenie 🙂

• 

• 

• 

• 

Zejście po piarżysku zajmuje nam około 30 minut. Po tym czasie szlak staje się bardziej stabilny i wędrować będziemy ziemisto skalistą ścieżką. Warto raz na czas spojrzeć za siebie i rzucić okiem na majestatyczną sylwetkę Ojstricy. Także wschodnie zbocza Planjavy oraz przełęcz pod szczytem prezentują się bardzo ciekawie.

• 

• 

Kolejne 40 minut marszu to wędrówka po dość wygodnej ścieżce. Cały czas będziemy tracić wysokość. Robimy sobie także krótką przerwę na posiłek. Po drodze mijamy bardzo ciekawą formację skalną, która przypomina nam psa rasy pudel 🙂 Ostatnie zejście na Kocbekov dom na Korošici jest dość strome i może być uporczywe dla kolan.

• 

• 

• 

Kocbekov dom na Korošici – Planina Podvežak – Parkirišče Podvežak

Od schroniska Kocbekov dom na Korošici kierujemy się szlakiem w stronę rozejścia tras na Ojstricę. Przechodzimy przez metalową, obrotową bramkę i wkraczamy na pastwisko dla krów. Tym samy wracają muchy i zapach krowich placków, który towarzyszyć będzie nam już do końca wędrówki. Po przejściu pastwiska szlak zaczyna piąć się ku górze — będzie to ostatni tak długi fragment trasy, gdzie trzeba podchodzić. Po dotarciu do rozejścia szlaków kierujemy się ku polanie Planina Podvezak, znaną nam już ścieżką. Marsz zajmuje nam 1 godzinę 30 minut. Po drodze warto zwracać uwagę na znaki i napisy na skałach. W pewnym momencie szlak rozdziela się na dwie ścieżki. My musimy iść ścieżką na prawo, która wiedzie górą. Dolna ścieżka skieruje nas w stronę polany Planina Ravne.
Z polany Planina Podvezak kierujemy się w stronę parkingu samochodowego, tym samym kończąc naszą wycieczkę.

• 

• 

Informacje praktyczne

• Przejście całej trasy wraz z przystankami zajęło nam około 7.5 godziny.
• 3/4 trasy nie nastręcza trudności technicznych, ostatnia część jest zdecydowanie bardziej wymagająca technicznie i mocno eksponowana.
• Na trasę polecamy zabrać zapas wody — minimum 1.5 – 2 litry na osobę, przekąski i kanapki.
• W lecie warto wyruszyć jak najwcześniej, aby uniknąć upału.
• Na ostatnim podejściu na Ojstricę przydatne będą rękawiczki — skały mają dość ostre krawędzie i bardziej komfortowo będzie wspinać się w rękawiczkach.
• Z uwagi na sypki i piarżysty teren przydatny może okazać się kask ochronny.
• Jeżeli planujecie wędrówkę latem, to koniecznie zaopatrzcie się w krem z wysokim filtrem. Słońce praży niemiłosiernie. Warto także mieć czapkę, która ochroni nas przed słońcem oraz okulary przeciwsłoneczne.
• Szlak jest bardzo dobrze oznaczony. Kierować się należy za namalowanymi na skałach i drzewach białymi kółkami w czerwonej otoczce. Ponadto raz na czas na skałach namalowane są czerwone kreski, które wskazują kierunek szlaku.
• Parking Parkirišče Podvežak — Parking lot Podvezak jest bezpłatny. Miejsca na parkingu jest dość sporo, aczkolwiek zalecamy przyjechać jak najwcześniej, aby nie musieć kombinować z parkowaniem 🙂 Po godzinie 8 rano robi się już gęsto.
• Droga na parking wiedzie najpierw wąskim asfaltem, a następnie na ostatnich kilku kilometrach zamienia się w drogę szutrową.
• Jeżeli zgłodnieliście po wędrówce, a będziecie w okolicy Kamnika, to polecamy pizzę w Pri Cesarju, Neapolitan Pizzeria.

Mapa trasy