SERBIA

Park Narodowy Tara – zielone płuca Serbii

Park Narodowy Tara to kwintesencja serbskiej natury i krajobrazów. Zlokalizowany w zachodniej części kraju, tuż przy granicy z Bośnią park oferuje piękne widoki oraz możliwość aktywnego spędzenia czasu.

Tara
Banjska stena

Park Narodowy Tara

Park Narodowy Tara został założony w 1981 roku i obejmuje obszar rzeki Driny oraz pasmo górskie Tara, a także wąwóz rzeki Derventy. Teren parku w 80 % porośnięty jest lasami, co daje mu status zielonych płuc Serbii. Pozostała część parku to łąki obejmujące rzadkie stanowiska roślin, jeziora i zbiorniki wodne. W skład parku wchodzą także małe miasteczka stanowiące część noclegową tego obszaru. Największym atutem parku Tara jest wszechobecna cisza, spokój, piękne widoki i obcowanie z naturą.

Tara
Jezioro Spajici

Jak dojechać do Parku Narodowego Tara?

Do parku z miasta Bajina Bašta prowadzi wąska i kręta droga wiodąca cały czas pod górę. Z drogi 172 skręcamy w lewo na bezpośrednio wiodącą do Parku Narodowego Tara drogę 403. Skręt znajduje się tuż przed tamą wodną na jeziorze Perucac. Droga jest asfaltowa, utrzymana w dobrym stanie. Niestety brak tu zabezpieczeń siatką stoków przy drodze. Z tego powodu na drogę często spadają duże odłamki skalne. To z kolei skutkować może złapaniem kapcia. Nam się ta sztuka udała. Złapaliśmy kapcia! Na szczęście pomogli dobrzy ludzie i już po dwóch dniach mieliśmy nową oponę. Odłamki skalne spadają tam dość często. Byliśmy świadkami kiedy samochód uniknął uderzenia w przednią szybę dużym kamieniem. Do wypadku nie doszło tylko dlatego, że chwilę wcześniej się zatrzymał. Uważajcie jadąc tą drogą i miejcie oczy szeroko otwarte. Weźcie także pod uwagę kiepski zasięg sieci komórkowej w tym miejscu. Może to znacznie utrudnić wezwanie pomocy w nagłych wypadkach.

Co warto zobaczyć w Tara National Park

Banjska stena

„Banjska stena” to najpopularniejszy punkt widokowy w całym parku. Widok z tego miejsca na kanion rzeki Driny, Jezioro Perucac i zielone wzgórza Bośni jest faktycznie przepiękny. Do punktu widokowego prowadzi z miejscowości Mitrovac 6 km żwirowa droga. Drogę można pokonać zarówno autem, rowerem jak i pieszo. Po dotarciu do znaku z napisem „Banjska stena” należy wejść w prawo w las i przejść kilkanaście metrów pieszo. Aby dotrzeć na punkt widokowy wybraliśmy opcję roweru. Rower można wypożyczyć w informacji turystycznej w Mitrovac, cena 500 RSD (18 zł) za dwa rowery na 2h.
Jeśli wybieracie się samochodem to warto wiedzieć, że parking znajduje się przy końcu owej żwirowej drogi. Z parkingu trzeba po kamienistej, szerokiej ścieżce przejść na nogach, aż do wejścia do lasu.

Tara

„Carpet Meadow”

To miejsce, które jest częścią rezerwatu i ścieżki edukacyjnej „Crveni potok”. Jego wyjątkowość polega na odpowiednim ułożeniu warstwy mchu, warstwy wodonośnej oraz torfu. To wszystko sprawia, że można delikatnie zanurzyć stopy w miękkim dywanie z mchu 😉 My doświadczyliśmy w lesie jedynie uczucia sprężystego podłoża, które delikatnie uginało się pod naszym ciężarem.
Ponieważ we wrześniu 2019 ta atrakcja nie była dostępna dla turystów (szlak był zamknięty) nie mogliśmy doświadczyć uczucia stąpania po łące z mchu. Jednak z opinii w internecie oraz poleceń mieszkańców warto się wybrać na spacer do lasu. Być może, kiedy Wy tam będziecie to teren będzie już otwarty.

Podłoże w okolicy „Crveni potok”

Zaovine Jezero

Zaovine Jezero zwane „klejnotem Tary”. To sztuczny zbiornik wodny o powierzchni 15 kilometrów kwadratowych zlokalizowany pomiędzy miejscowościami Zaovine oraz Mitrovac. Kolor wody mieni się odcieniami błękitu i stanowi piękny element tutejszego krajobrazu. W upalne letnie dni można w jeziorze zażyć orzeźwiającej kąpieli, wielbiciele wędkowania także znajdą tu coś dla siebie. Wzdłuż linii brzegowej jeziora ciągnie się droga asfaltowa, którą można dotrzeć na punkt widokowy oraz na szlaki prowadzące przez las.
Jezioro Zaovine jest częścią elektrowni szczytowo pompowej na rzece Drinie. Podczas wysokiego stanu wody, woda z Driny pompowana jest do zbiornika Zaovine, natomiast w porze suchej zgromadzona woda spływa ponownie do Driny tym samym wytwarzając prąd. Ilość zgromadzonej wody w Jeziorze Zaovine pozwala na pracę elektrowni wodnej przez 20 dni.

Zaovine Jezero

Jezior Perucac i zapora na Drinie

Jezioro Perucac to sztuczne jezioro będące wynikiem powstałej na rzece Drinie zapory wodnej. Leży tuż na granicy Serbii z Bośnią. Jezioro oraz zaporę najlepiej podziwiać z punktu widokowego na drodze 403 (zaznaczyłam punkt na mapie). Widok na jezioro roztacza się także z punktu widokowego „Banjska stena”.

Masakra w Visegrad

W 2010 roku jezioro stało się miejscem działań gdzie wyławiano odnalezione ciała ofiar masakry w Visegrad z 1992 roku. Cała historia mrozi krew w żyłach. W 1992 roku podczas mordu około 3 tysięcy bośniackich cywilów ich ciała wrzucano do Driny, a kolejno spływały one do Jeziora Perucac. Na skutek prac remonotwych mostu i potrzeby obniżenia stanu wody w jeziorze odkryto w 2010 roku, 97 ciał, które prawdopodobnie należały do ofiar mordu.

tara

Dom na Drinie

Będący symbolem miasta Bajina Bašta „Dom na Drinie” to wybudowany na skale znajdującej się pośrodku rzeki, jednopokojowy domek wypoczynkowy. Historia domku sięga 1969 roku kiedy to grupka chłopców postanawia wybudować sobie wakacyjną bazę wypoczynkową na rzece, a stojący tam głaz wydaje się być dobrym miejscem na budowę schronienia. Pomysł przeradza się w czyn i tym samym powstaje niezwykła budowla. Niestety z powodu wahań poziomu wody na rzece oraz mocnych prądów, domek juz kilka razy został porwany przez wodę, jednak za każdym razem dzięki pomocy miejscowych ludzi wraca na swoje miejsce. O niezwykłym domku mało kto wiedział, aż do 2012 roku, kiedy to zdjęcie domku zostaje „zdjęciem dnia” w National Geographic. Niedługo później domek pojawia się na łamach „Daily Mail”, i od tego czasu zyskuje sławę i staje się atrakcją turystyczną w okolicy parku Tara.

Dom na Drinie

Ścieżki piesze w lasach parku Tara

Z powodu „uziemienia” i braku samochodu wybraliśmy się na jeden ze szlaków w okolicy Jeziora Zaovine wiodących przez las. Przygód mieliśmy wiele, ponieważ o ile dotarcie asfaltową drogą na początek szlaku E7 było bezproblemowe, to dalsza droga przez las okazała się wręcz „przecieraniem szlaku”. Ścieżka była tak zarośnięta jakby nikt tamtędy nie chodził od kilku miesięcy 😉 Przedzieraliśmy się przez zarośla i pajęczyny, podążając cały czas za znakami na drzewach. Koniec końców udało się dotrzeć nad Jezioro Spajici, a naprawdę miewaliśmy chwile zwątpienia czy aby na pewno szlak wciąż jest czynny 😉 Wejście na szlak i punkt wyjścia jest zaznaczony na mapie.

Pozostałe miejsca, które polecają mieszkańcy:

Niestety ze względu na niefortunne wydarzenie jakim było zniszczenie opony i przymusowe wycieczki do wulkanizatora, nie udało nam się zobaczyć wszyskich atrakcji parku Tara. Niemniej jednak myślę, że warto udać się na punkty widokowe w parku np. „Biljeska stena”, „Crnjeskovo”, „Monastery Raca”, „Kozja stena” wraz z najkrótszą rzeką w Serbii – Vrelo.
Dodam także, że gdyby i Wam przytrafiła się przygoda z samochodem to mieszkańcy okolicznych miejscowości są bardzo pomocni i można liczyć na ich bezinteresowność 😉 Z transportem w parku także można sobie poradzić za pomocą łapania autostopu, a przy okazji można przejechać się klimatycznym autem 😉

Gdzie nocować?

Wybór noclegów w parku Tara jest dość duży. My jednak z całego serca i z najczystszym na świecie sumieniem polecamy Wam nocleg w domkach Apartmani Tarsko Jezero. Nocleg w tym miejscu to sama przyjemność, widok z okna jest niesamowity, a domki są czyste, zadbane i przytulne. Ponadto właściciele tego miejsca oraz ich syn pomogli nam w sytuacji kryzysowej jaką było uszkodzenie opony na drodze prowadzącej do parku. Przyjechali po nas, pomogli zabezpieczyć auto, zawieźli do wulkanizatora, przywieźli nową oponę i użyczyli każdej możliwej pomocy 😉 Także jeśli kiedykolwiek skorzystacie z tego noclegu to pozdrówcie od nas właścicieli 😉

Praktyczne informacje

  • Oficjalna strona Parku Narodowego Tara
  • Wstęp do parku jest bezpłatny.
  • Z uwagi na fakt, że praktycznie wszystkie tablice informacyjne w parku są pisane cyrylicą, polecamy więc już na początku pobytu udać się do jednego z centrum informacji turystycznej i zaopatrzyć się w broszury i ryciny z mapą parku.
  • Szlaki piesze są z reguły dobrze oznaczone. Zdarzyło nam się jednak, że nagle szlak się urywał i musieliśmy kierować się intuicją 😉
  • Szlaki w lesie są praktycznie nie uczęszczane i z tego powodu miejscam wręcz zarośnięte.
  • W miejscowości Zaovine nie ma sklepu spożywczego. Jest tam jedna restauracja „Restaurant Tarsko Jezero” serwująca dobre dania w przystępnych cenach, a ponadto roztacza się z niej przepiękny widok. Jak już tam będziecie to polecamy ciasto „trilece” 😉
  • W miejscowości Mitrovac znajduje się budynek informacji turystycznej (można tam nabyć broszury informacyjne, kupić pocztówki oraz pamiątki), knajpki, sklep spożywczy oraz poczta.
  • Większe zakupy spożywcze polecamy zrobić w mieście Bajina Bašta.
  • Przed przyjazdem warto zaopatrzyć się w serbską kartę SIM. Z całą pewnością lepiej takową mieć niż nie mieć – przekonaliśmy się o tym na własnej skórze.

Mapa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *