Siwy Wierch — malowniczy szlak na krańcu Tatr Zachodnich

Siwy Wierch
5
(4)

Siwy Wierch to ostatni wybitny szczyt na zachodnim krańcu Tatr. Z Wyżniej Huciańskiej Przełęczy na Siwy Wierch prowadzi ciekawy technicznie i urozmaicony krajobrazowo szlak. Wędrówka jest wymagająca kondycyjnie, jednak widoki i ciekawe formacje skalne wynagrodzą trud i wysiłek!

Siwy Wierch

Trudność szlaku w naszej ocenie

Wymagający kondycyjnie. Skalne kominki z łańcuchami, ekspozycja, wędrówka wąskimi i sypkimi fragmentami szlaku.

Szlak na Siwy Wierch można podzielić na dwa etapy:

  • Podejście stromym szlakiem prowadzącym przez las,
  • ciekawy technicznie i urozmaicony krajobrazowo odcinek prowadzący granią, pomiędzy kompleksem skałek Rzędowe Skały. 

O ile pierwszy etap to dość mozolne podejście, o tyle, po wyjściu ponad granicę lasu charakter szlaku znacznie się zmienia. Pojawiają się strzeliste, jasne skały, które bardziej kojarzą się z Jurą Krakowsko-Częstochowską, niż z Tatrami Zachodnimi. Ścieżka lawiruje pomiędzy kosówką i kompleksem skał. Momentami jest wąska, stroma i sypka. W kilku miejscach konieczna jest asekuracja rękami. Na szlaku znajdują się kominki skalne — zarówno wyposażone w łańcuch, jak i takie, gdzie nie zamontowano żadnych sztucznych ułatwień. Szlak na Siwy Wierch jest bardzo ciekawy i urozmaicony, jednak osoby mające lęk przestrzeni, czy czujące się niekomfortowo na wąskich, skalistych ścieżkach niekoniecznie będą mogły czerpać z tej wędrówki garściami. 

Najbardziej wymagające fragmenty szlaku na Siwy Wierch:

  • Kominki skalne bez ubezpieczeń,
  • przejścia wąską, stromą i eksponowaną ścieżką,
  • dwa kominki skalne, w których zamontowany jest łańcuch i klamry, 
  • wąskie i sypkie przejścia pomiędzy skałami, 
  • momentami spora ekspozycja.

Biela skala, horanen — Biała Skała

Szlak na Siwy Wierch rozpoczyna się na Wyżniej Huciańskiej Przełęczy w miejscu Biela skala, horanen, tuż przy drodze nr 584. Przy początku szlaku znajdują się drewniana wiata turystyczna, kierunkowskazy oraz tablice informacyjne. Według znaków, z tego miejsca na Siwy Wierch mamy 3 godziny wędrówki. Na odcinku 4,4 km do pokonania prawie 900 metrów przewyższenia. Dlatego też kondycja fizyczna zdecydowania się przyda 🙂

Kierujemy się zgodnie z czerwonymi znakami i wkraczamy na leśną ścieżkę, która już od początku pnie się wyraźnie pod górę. Szlak na Siwy Wierch biegnie równolegle do drogi, którą niegdyś zwożono drewno. Kroczymy między zaroślami. Za naszymi plecami wyłania się widok na Babią Górę. Po mniej więcej 25 minutach wędrówki, szlak skręca w lewo, a my wkraczamy do lasu. Po 10 minutach wędrówki wygodną i szeroką leśną ścieżką przechodzimy przez drewniany mostek i rozpoczynamy najbardziej wymagające pod względem kondycji podejście. 

Jeśli szlak jest suchy, to idzie się dość przyjemnie. Natomiast po opadach deszczu odcinek ten jest bardzo śliski, a miejscami można zjechać z błotem 🙂 Polecam więc mieć kije trekkingowe, które zdecydowanie ułatwią wędrówkę i pomogą zachować pion 🙂 

Biała Skała

Po 15 minutach od przekroczenia mostku szlak łagodnieje, a po lewej stronie wysłania się Biała Skała. Jak podaje w przewodniku Józef Nyka, według podań występowały tu żyły złota. Teren był mocno penetrowany przez poszukiwaczy skarbów. Na lewo od szlaku biegnie wyraźna ścieżka prowadząca na górę.

Podążamy dalej głównym szlakiem i po 15 minutach docieramy do punktu widokowego, z którego roztacza się piękna panorama na całą okolicę. Doskonale widać wody Liptovskiej Mary, Góry Choczańskie z wyraźnie odznaczającym się Wielkim Choczem. Wielką Fatrę, Małą Fatrę, a także Magurę Orawską. 

Punkt widokowy zostawiamy za sobą. Wędrujemy jeszcze kawałek przez zarośla i wkraczamy w pasmo kosodrzewiny. Mijamy granicę rezerwatu przyrody. Szlak staje się coraz bardziej widokowy, a leśne ubite ścieżki zamieniają się na skalisty, usłany korzeniami i materiałem skalnym szlak. Miejscami jest stromo i ślisko, a ścieżka staje się coraz bardziej kręta. 

Po 45 minutach od minięcia Białej Skały docieramy do miejsca, gdzie szlak się rozgałęzia. W dół biegnie stroma, błotniska ścieżka, która doprowadzi do bardzo stromego miejsca. W górę droga jest nieznacznie dłuższa, ale moim zdaniem zejście o wiele wygodniejsze. Finalnie oba warianty spotykają się w tym samym punkcie i jest to bardzo krótki fragment szlaku, jednak warto wiedzieć, że takie utrudnienie istnieje. Po pokonaniu tego fragmentu przechodzimy przez zarośla kosodrzewiny i naszym oczom ukazuje się kompleks jasnych, fantazyjnie uformowanych skałek. Są to Rzędowe Skały, przez które niebawem będziemy przechodzić. Zanim jednak do nich dotrzemy, musimy podejść ścieżką usłaną sypkim materiałem skalnym i pokonać kominek skalny.

Siwy Wierch

Rzędowe Skały

Miejsce to zdecydowanie nie kojarzy się z łagodnymi grzbietami Tatr Zachodnich. Bardziej przypomina skały na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Jednocześnie jest to najbardziej urozmaicona część szlaku na Siwy Wierch. Ścieżka wije się pomiędzy jasnymi skałami, których kształty przywodzą na myśl igły lub różnokształtne stworki. Są także miejsca, gdzie w efekcie procesów erozji i wietrzenia powstały naturalne okienka skalne. 

Przejście przez Rzędowe Skały to konieczność pokonywania kominków skalnych, stromych zejść i podejść, które prowadzą po skałach — miejscami jest ślisko! Przejścia przez skalne przesmyki i pokonanie bardzo sypkich lub błotnistych fragmentów.

Szlak na Siwy Wierch — łańcuchy

Na szlaku na Siwy Wierch są dwa kominki skalne, w których zamontowano łańcuchy i klamry. Znajdują się one pomiędzy Rzędowymi Skałami a szczytem. Ich przejście może być problematyczne dla osób niskich oraz nieobytych z takimi utrudnieniami. W związku z tym mogą tworzyć się tu zatory. Polecam cierpliwość i spokojną analizę miejsc, w których położymy stopę, czy chwycimy się skały. Kominki nie są bardzo trudne do przejścia. W moim przypadku jednak zdecydowanie lepiej mi się nimi schodziło, niż podchodziło 🙂 

Po wejściu ponad kominki skalne musimy podejść jeszcze kawałek i pokonać skalny próg. Chwilę później wąską ścieżką i kamienistym podejściem dotrzemy na Siwy Wierch. 

Siwy Wierch

Siwy Wierch

Szczyt wznosi się na wysokość 1805 m n.p.m. i znajduje się na zachodnim krańcu Tatr. Roztacza się z niego piękna panorama w kierunku Salatyńskiego Wierchu, Pachoła, Banówki, Ostrej oraz Orawy i widocznych na horyzoncie Małej i Dużej Farty i Gór Choczańskich. Ze szczytu na parking wracamy dokładnie taką samą trasą.

Siwy Wierch

Mapa szlaku Wyżnia Huciańska Przełęcz — Siwy Wierch

Informacje praktyczne

  • Szlak jest zamknięty od 1.11 do 14.06
  • Parking przy szlaku na Siwy Wierch znajduje się nieopodal wejścia na szlak. W jednej z kilku zatoczek przy drodze można zaparkować samochód. GPS ustawcie na: Parkovisko nad Hutami.
  • Na proponowanej trasie nie ma żadnego schroniska, dlatego też należy zabrać prowiant i wodę. W chłodne dni polecam zabrać termos z ciepłym napojem.
  • Nasz czas przejścia w dwie strony wraz z przerwami to 5 godzin 20 minut.
  • Jesienią polecam zabrać czapkę, rękawiczki i ciepłe ubranie. O ile na podejściu jest ciepło, to powyżej lasu wietrznie, a na szczycie chłodno.
  • Pamiętajcie o ubezpieczeniu w Tatry Słowackie.

Jak oceniasz przydatność tego wpisu?

Kliknij gwiazdki, aby ocenić ten wpis.

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów: 4

Jak dotąd brak głosów! Oceń ten post jako pierwszy.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Akceptuję zasady Polityki prywatności