Nosal to zdecydowanie jeden z najpopularniejszych szczytów reglowych Tatr. Nie ma się co dziwić. Szlak jest łatwo dostępny, wędrówka niezbyt długa, a z Nosala roztacza się przepiękna panorama Tatr Zachodnich i Wysokich. Jeżeli jeszcze nigdy nie wędrowaliście po Tatrach, a macie zamiar rozpocząć swoją tatrzańską przygodę, to Nosal będzie dobrym celem. Warto jednak pamiętać, że szlak jest stromy i podejście wymaga minimum kondycji fizycznej! Ponadto są tu przepaści, więc osoby z lękiem wysokości będą czuć się niekomfortowo.
Tama pod Nosalem – Nosal
Wędrówkę na Nosal rozpoczynamy przy końcu drogi Bulwary Słowackiego. Tam znajduje się Tama pod Nosalem, która będzie naszym punktem orientacyjnym. Zielonym szlakiem wędrujemy w stronę kasy biletowej TPN, a następnie pniemy się pod górę, już od początku szybko nabierając wysokości. Trasa usłana jest ubitą ziemią oraz skałami, które są ubezpieczone drewnianymi schodami. Dodatkowym udogodnieniem na szlaku jest poręcz. Miejscami skalne stopnie są bardzo wygodne do podchodzenia. Miejscami jednak są znacznie od siebie oddalone, to też trzeba stawiać duże kroki. Na trasie znajduje się także krótki, bardzo stromy fragment, który prowadzi nas po bardzo mocno „wyślizganych” skałach! Uważajcie tam na siebie, bo znam przypadek fatalnego upadku, który skończył się złamaniem nogi i uwięzieniem w gipsie na 10 tygodni!
Podczas wędrówki na Nosal mijamy kilka punktów widokowych, a wraz z wysokością panorama Tatr i okolicy jest coraz wspanialsza. Pięknie widać Kuźnice czy kolej linową na Kasprowy Wierch. Wędrówka jest bardzo przyjemna, jednak zdecydowanie sprawi, że tętno mocno przyspieszy. Uważajcie na zdradliwe śliskie i luźne skały, bo tych na szlaku nie brakuje. Wiem, co mówię, bo na Nosalu jestem przynajmniej raz na miesiąc. I jak już mam Waszą uwagę, to ogromnie proszę — nie ciągnijcie na Nosal osób, które mają lęk wysokości czy przestrzeni. A już w szczególności dzieci, które się boją i nie chcą iść na szczyt. Widziałam tam różne niefajne sytuacje — płacz, paraliż ze strachu, rodziców z błagającymi o zawrócenie dziećmi, które trzęsły się ze strachu. Są inne miejsca w Tatrach, w które można pójść i także będzie pięknie!
Nosal — szczyt i widoki
Po około 30 minutach wędrówki docieramy na szczyt Nosala (1206 m n.p.m.) będący najwyższym punktem naszej trasy. Na szczycie miejsca jest dość sporo, ale jest też skaliście, są przepaści, co warto wziąć pod uwagę. Z Nosala rozpościera się piękny widok na całe Tatry — od Giewontu, przez Czerwone Wierchy, Kasprowy Wierch, Świnicę, Kościelec, Kozi Wierch, Granaty. W oddali widać również Babią Górę. Ja widok z Nosala uwielbiam i wpadam tu na szybką popołudniową kawkę, łącząc przyjemne z pożytecznym, czyli treningiem 🙂
Nosal — Nosalowa Przełęcz
Aby urozmaicić sobie wędrówkę i nie wracać taką samą trasą, ze szczytu Nosala schodzimy w kierunku Nosalowej Przełęczy. Początkowo ścieżka delikatnie schodzi w dół, jednak po chwili czeka na nas zejście stromym skalistym uskokiem — zdecydowanie warto tu zachować ostrożność, szczególnie jeśli skały są śliskie! Następnie kierujemy się wygodną ścieżką w stronę Nosalowej Przełęczy, a przed nami cały czas roztacza się przepiękny widok na tatrzańskie szczyty.
Nosalowa Przełęcz — Polana Olczyska — Jaszczurówka
Na Nosalowej Przełęczy wybieramy żółty szlak w stronę Polany Olczyskiej.
Żółtym szlakiem wędrujemy ścieżką przez las. Po lewej stronie pięknie prezentuje się Wielki Kopieniec, a w dole, widać już drewniane budynki pasterskie, które znajdują się na polanie.
Szlak na Nosal i Wielki Kopieniec pięknie prezentuje się także zimą!
Z Polany Olczyskiej (1037 m n.p.m.) wybieramy zielony szlak w stronę Jaszczurówki.
Tam też, przy końcu szlaku mieści się Ośrodek Czynnej Ochrony Płazów i Gadów. Na terenie ośrodka poprowadzona jest ścieżka dydaktyczna. Z pewnością warto tu wstąpić i zapoznać się z informacjami odnośnie płazów i gadów żyjących w Tatrach. Przy okazji wspomnę, że Dolina Olczyska jest fajnym celem na wycieczkę z wózkiem dziecięcym (terenowe koła najlepiej się sprawdzą).
Informacje praktyczne
- Szlak nie jest bardzo wymagający, jednak osoby niemające kondycji fizycznej z całą pewnością poczują mięśnie nóg i spiętą łydkę 🙂
- Na szlaku są luźne i śliskie skały, a miejscami ścieżka biegnie dość blisko przepaści. To może powodować dyskomfort u osób mających lęk wysokości czy przestrzeni.
- Koniecznie załóżcie dobre buty trekkingowe ! Czeka Was wejście po skałach, które w zależności od warunków atmosferycznych mogą być śliskie — nie ryzykujcie skręcenia kostki czy złamania nogi. Płaskie buty zostawcie w domu!
- Woda oraz mała przekąska z pewnością przydadzą się na wędrówkę. W szczególności w ciepłe dni pamiętajcie o nawodnieniu!
- Bilet wstępu do TPN to koszt 10 PLN za bilet normalny, 5 PLN za bilet ulgowy. Aby uniknąć kolejek przy kasach, polecam zakupić bilet on-line lub przez aplikację SkyCash.
Leave a Reply